DEZE DAF KOMT NOOIT AF


Da's duidelijk, een DAF 55 Marathon!

Ik ben al jaren in het bezit van een DAF 55 marathon coupé. Van al die jaren heb ik er maar drie rijdend doorgebracht in deze DAF. Ik ben nog eigenaar geweest van verscheidene andere DAFjes waaronder een 44 combi en een DAF 32. Het 'plaatje' dat ik hieronder laat zien is hoe het zou moeten zijn. Mijn vrouw noemde 'het ding' dat altijd bij ons in de garage stond de 'deze-DAF-komt-nooit-af' DAF. Maar daar gaat nu verandering in komen! Ik ben natuurlijk ook lid van de DAF Club Nederland.


Hier werken we naartoe.

En hier de foto's van het APK rijp maken van de 55 coupé na 14 jaar. Korte omschrijving van de gedane werkzaamheden. Kontstuk vervangen, kontjes achter onder de achterwielen moeten nog maar het paswerk is al begonnen. De oude motor hebben we al uitgebouwd en alle delen overgezet die nodig waren. Het nieuwe tijdelijke blokje is een standaard 1100 (47pk). Het wachten is op een 1400 (75pk 10.2sec 0-100) maar daar is geen haast bij. Ik heb er al een optie op. De huidige eigenaar van mijn toekomstige 1400 is nu nog druk doende om een 1400 alpine (93pk) pas te maken voor zijn 55 coupé. De dynamoconfiguratie die erin ligt is een zelfde als de 66. Er zit namelijk een wisselstroom dynamo in. De standaard gelijkstroom dynamo is er al door mijn voorganger uitgehaald. En dat betekent dat de waterpomp vervangen moet worden voor een 66 type. Die hebben we dus van het oude blok afgehaald. Het oude blok was een 1300 met een dichtgeslibte binnenkant. Vlak voor ik de coupé heb weggezet 14 jaar geleden heb ik nog even snel de oude 1100 (60+pk 160km/u) ontmanteld en het snelle spul overgezet op een 1300-tje. Met het snelle spul bedoel ik een snelle nokkenas met bijbehorende stroomverdeler. Ik heb een jaar of drie de wegen onveilig gemaakt met deze coupé voordat ik hem wegzette met deze "nieuwe" 1300. In deze drie jaar heb ik dan ook werkelijk alles wel eens vervangen of meegemaakt met dit gele duiveltje. Van riembreuk bij 150km/u tot in tweeën gereden sub-frames/wielophangingen


Hier zijn we mee begonnen.


De tweede serie foto's. Op 28 februari tot 23:00 bezig geweest om het tijdelijke motortje te plaatsen. Dit is de standaard 1100 afkomstig uit de coupé van Ivar. Wat nu nog rest is was onaangekondigd laswerk bij de achterste wielophanging en het monteren van de spatborden voor. Maar dat is duidelijk te zien op de foto's. Zoals je ziet eindigt het sleutelen met "witte rook". De oliedruk is goed. Dat mag ook wel met een 50.000 km blokje. De druksensor is van Ivar. De meter van mij. De pomp van Ivar. De oude, zeer snelle, 1100 had niet zo'n goede oliepomp. Daar zakte de druk weg tot 1kg/cm bij stationair met warme olie. De Ampèremeter zou ik het liefst vervangen voor een Voltmeter. Die geeft mijns inziens meer informatie. En de vacuümmeter zou eigenlijk een DAF-meter moeten zijn. De algehele staat van de DAF is er niet beter op geworden na 14 jaar stilstand. Maar als ik een litertje mostana heb kan ik een hoop goedmaken.


Damp uit de pijp!

De derde serie Weer een dagje vrij genomen en het nodige gedaan. Omdat de grote brokken gedaan zijn heb je het gevoel dat je niet zo opschiet als dat je gewend was in het begin. Maar toch de motor loopt en de benzine komt nu uit zijn eigen benzinetank i.p.v. een jerrycan ergen in de motorruimte. We zijn nu in de opbouwfase. Met hier en daar nog een dom werkje maar dat kost toch wel tijd. Bijvoorbeeld de ventilator draait niet. Waarschijnlijk zit het motortje wat vastgeroest of zo. Dus daarvoor moet je de hele verwarmingsunit splijten. Maar voordat je die unit eruit hebt heb je wel al vele minuten mogen genieten van een goede stoel als je er gewoon op zit, maar niet als je hem andersom gebruikt. Een ander ding wat mij bezig houdt is de vorm van de letters op de kentekenplaat. Mijn oude platen waren aan vervanging toe maar de nieuwe die ik nu heb hebben lelijke platte letters i.p.v. de omgekeerde "V"vorm. Als laatste foto zie je de 33 van Freek die ook al is voorzien van "nieuwe" remmen rondom. Het motortje liep na het vervangen van het vacuüm slangetje als een zonnetje. Het lijkt wel of ze bij DAF het roestgevoelige middenstuk achter nooit goed hebben geëvolueerd. Beide DAFjes hebben een nieuw stuk daar.


8 maart 2002. "Lelijk" versus "mooi". Maar eigenlijk is de lelijke mooier...

Zondag 17 maart heb ik de eerste kilometers gereden met "Vila Kakelbont" (Gele basis met een zwart en een groen spatbord een witte achterklep twee grijze kontjes en een zwart achterkantje en nog wat onbestemde vlakjes gele grondverf). Maar hij gaat weer als een speer. Althans voor zover een standaard 1100 als een speer kan gaan. In ieder geval gaat het weer lekker door de bocht. Hij is duidelijk lichter dan mijn moderne 4-wieler. Het was weer even wennen dat gewring van de achterwielen in de langzame bochten, maar al gauw had ik daar mijn oude trucje weer voor. Langzame korte bochtjes, vol gas, dan blijven de krachten op de steekassen tot een minimum beperkt. En blijkbaar werkt dat goed want ik heb in mijn wilde drie jaar van alles kapot gehad maar nog nooit een steekas. De 1100 die nu de motorruimte bevolkt is een standaard 47 pk versie. De 1100 die ik als laatste de sporen gegeven heb was de gekietelde versie waar naar schatting een ruime 60 pk uitkwam. Het verschil is duidelijk te merken. Bij het optrekken is het geluid van de wolf er wel maar hij gaat er als een schaap vandoor. Maar de 1400 komt eraan dus tot zolang kan ik met deze 1100 de "opa ziektes" eruit halen. Het begon al met een slangenklem die wat vaster mocht. Ik ben benieuwd wat deze opa nog meer voor mij in petto heeft.


Dan heb ik hier nog een carpoolverhaal met een DAF44 combi

En de transformatie van een DAF33 naar een DAF55